مزایا و معایب نگهداری سگ در خانه از نظر پزشکی

بسیاری از صاحبان سگ آن را از خانواده شان می دانند. اما با توجه به افزایش تمایل مردم برای نگهداری از این حیوانات دوست داشتنی در منزل، ممکن است این سوال برای صاحبان آن ها پیش بیاید که آیا نگهداری سگ در خانه از نظر پزشکی بی خطر است؟ یا این که باید نگران یکسری از بیماری ها باشند؟

در پاسخ به این پرسش باید گفت : بله بی خطر است، در صورتی که اصول بهداشتی را در نگهداری سگ رعایت کنید، هیچ مشکل و بیماری ایجاد نمی کند و حتی باعث بهبود سلامت جسمی و روحی صاحبش می شود.

با مجله حیوانات خانگی زوپتیا همراه باشید تا فواید و خطرات نگهداری سگ از نظر پزشکی را بشناسید و بهتر بتوانید تصمیم بگیرید که آیا سگ، حیوان خانگی مناسبی برای شماست یا خیر. 

 

مزایا نگهداری سگ در خانه از نظر پزشکی

سگ ها اثرات مثبت زیادی بر زندگی صاحبان خود دارند. برای نمونه پیاده روی و بازی با سگتان می تواند استرس، فشار خون، سطح کلسترول و همچنین تری گلسرید خون شما را کاهش دهد. علاوه بر این ها یکسری از مطالعات ثابت کرده اند که سگ ها روی رشد اجتماعی، عاطفی و شناختی کودکان تاثیر مثبت دارند.

 

معایب نگهداری سگ در خانه از نظر پزشکی

با این حال سگ ها در هر سنی ممکن است ناقل یکسری از بیماری ها از جمله انگل ها یا میکروب هایی باشند که باعث بیماری در انسان ها می شوند. در ادامه با تعدادی از خطرات مرتبط  با نگهداری سگ در خانه از نظر پزشکی آشنا می شوید.

 

از سایر معایب نگهداری سگ در خانه می توان به موارد زیر اشاره کرد:

1. باید همیشه در دسترس سگتان باشید
2. هزینه های زندگی برای شما بیشتر می شود
3. باید او را آموزش بدهید
4. تمیز کردن مدفوع سگتان جزئی از کارهای روزمره شما می شود
5. ممکن است سگ ها وسایل خانه تان را بجوند و آن جا را به هم بریزند
6. ریزش مو سگتان به صورت همیشگی در خانه

 

اگر بار ها برای تربیت سگ تلاش کرده اید ولی موفق نشدید، پیشنهاد می کنیم حتما مطلب 10 نکته مهم که برای تربیت سگ باید بدانید را بخوانید.

 

بیماری های مشترک بین سگ و انسان

 

تب مالت یا بروسلوز

بروسلوز یا تب مالت یک بیماری باکتریایی است که در اثر تماس با حیوانات آلوده و محصولات حیوانی آلوده مانند شیرغیر پاستوریزه ایجاد می شود. حیواناتی مثل گوسفند، گاو، بز، خوک و سگ ممکن است ناقل این بیماری باشند.

نحوه انتشار: شایع ترین راه ابتلای افراد به تب مالت، خوردن لبنیات غیر پاستوریزه است. همچنین امکان ابتلا به بیماری تب مالت از طریق تماس زخم های پوستی یا غشاهای مخاطی با حیوانات آلوده یا جفت آن ها هنگام زایمان وجود دارد.

چه کسانی در معرض خطر هستند: هر کسی ممکن است به تب مالت مبتلا شود، اما افرادی که از نزدیک با حیوانات کار می کنند یا شیرغیر پاستوریزه می نوشند، بیشتر در معرض خطر هستند. بروسلوز در مکزیک، آمریکای مرکزی و جنوبی، اروپای شرقی، آسیا، آفریقا، کارائیب و حوزه مدیترانه یافت می شود. خطر ابتلا به بروسلوز از سگ برای اکثر صاحبانشان کم است. با این حال، پرورش دهندگان سگ و دامپزشکان بیشتر در معرض خطر ابتلا به بروسلوز هستند، زیرا ممکن است در معرض خون، بافت ها و مایعات ناشی از زایمان حیوان آلوده قرار بگیرند.

علائم تب مالت در سگ ها: بیشتر سگ های آلوده به بروسلوز هیچ نشانه ای از بیماری ندارند. با این حال، بروسلوز در سگ ها می تواند منجر به ناباروری، سقط جنین و عفونت اندام های تولید مثلی شود. در برخی از سگ ها، بروسلوز می تواند باعث عفونت استخوان ها یا دیسک های بین ستون فقرات و همچنین التهاب در چشم یا مغز شود.

علائم ابتلا انسان به تب مالت: افراد مبتلا به بروسلوز معمولاً در عرض 6 تا 8 هفته پس از تماس با حیوان آلوده، بیمار می شوند. افراد بیمار علائمی شبیه آنفولانزا خواهند داشت که 2 تا 4 هفته طول می کشد. گاهی اوقات تب مالت می تواند به یک بیماری مزمن تبدیل شود که درمان آن دشوار است. همینطور بروسلوز می تواند روی اندام های تولید مثلی اثر بگذارد و باعث سقط جنین در زنان باردار شود.

 

کرم نواری

کرم نواری یک نوع انگل است که از طریق بلعیدن کک‌های آلوده به سگ‌ها، گربه ها و همچنین افراد منتقل می‌شود. این انگل در سگ ها شایع است اما به ندرت باعث بیماری در سایر حیوانات خانگی یا افراد می شود و در رابطه با  نگهداری سگ در خانه از نظر پزشکی، مشکلی ایجاد نمی کند.

نحوه انتشار: کرم نواری زمانی منتقل می شود که سگ یا شخص، کک آلوده را ببلعد. سگ ها در هنگام نظافت موهایشان ممکن است کک ها را ببلعند و سپس آن را به صاحب خود هم منتقل کنند.

چه کسانی در معرض خطر هستند: خطر ابتلا به کرم نواری در بزرگسالان بسیار کم است و بیشتر موارد ابتلا در کودکان رخ می دهد.

علائم در سگ ها: کرم های نواری معمولاً برای سگ ها خطرناک نیستند و باعث بیماری نمی شوند. گاهی می توان انگل را زمانی که در نزدیکی مقعد سگ یا در مدفوع تازه حرکت می کند، شناسایی کرد.از علائم سگی که به شدت آلوده شده باشد، کاهش وزن یا مشکلات گوارشی است. گاهی اوقات، یک سگ مبتلا به کرم نواری برای کم کردن سوزش، خودش را روی زمین می‌کشد. 

علائم در افراد: خوشبختانه این انگل علائم خاصی را در افراد ایجاد نمی کند. فقط گاهی اوقات انگل را می توان در نزدیکی مقعد یا در مدفوع ، تشخیص داد.

 

ژیاردیا

ژیاردیا یک انگل است که از طریق مدفوع سگ یا فرد آلوده شده، منتقل می شود.

نحوه انتشار: ژیاردیا از طریق نوشیدن یا خوردن غذا آلوده به مدفوع افراد یا حیوانات مبتلا به این نوع انگل از جمله سگ ها انتقال می یابد.

چه کسانی در معرض خطر هستند: هر کسی می تواند به این نوع از انگل مبتلا شود اما گروه های زیر بیشتر در معرض ابتلا به این نوع انگل هستند:

افرادی که آب تصفیه نشده رودخانه، دریاچه یا چشمه می نوشند

افرادی که در آب های طبیعی شنا می کنند

علائم ژیاردیا در سگ ها: علائم درسگ مبتلا به ژیاردیا شامل کم آبی بدن، اسهال یا مدفوع چرب است.

علائم در افراد: افراد دارای این نوع انگل ممکن است اسهال، درد های شکمی، تهوع و استفراغ را تجربه کنند. با این حال، ممکن است هیچ نشانه ای از بیماری نشان ندهند.

 

کرم قلاب دار

کرم های قلابدار کرم های کوچکی هستند که از طریق تماس با خاک یا ماسه آلوده منتقل می شوند.

نحوه انتشار: پابرهنه راه رفتن، زانو زدن یا نشستن روی زمینی که آلوده به مدفوع حیوانات آلوده است، می توانند باعث ابتلا به کرم قلابدار شوند. ابتلا سگ ها به این نوع انگل ممکن است از طریق نفوذ کرم های قلابدار به پوستشان، بلعیدن انگل و یا از طریق شیر مادر آلوده، باشد.

چه کسانی در معرض خطر هستند: افرادی که در منطق گرمسیری و نیمه گرمسیری زندگی می کنند، بیشتر در معرض ابتلا به این نوع انگل هستند.

علائم در سگ ها: احتمال مبتلا شدن توله سگ ها به کرم قلابدار بیشتر است.  مدفوع تیره و خونی، کاهش وزن و کم خونی از علائم ابتلا به کرم قلاب دارمی باشند. عفونت های شدید انگلی در برخی از توله ها حتی می تواند منجر به مرگ هم شود.

علائم در افراد: افراد مبتلا ممکن است لاروهای انگل را زیر پوستشان به شکل یک خط خمیده قرمز ببینند یا این که خارش پوستی را تجربه کنند. این کرم به ندرت به روده مهاجرت می کند و باعث التهاب روده می شود. از آن جایی که کرم قلاب دار سگ برخلاف کرم قلاب دار انسان، در فرد آلوده زنده نمی ماند، بنابراین علائم معمولاً درعرض 4 تا 6 هفته بدون درمان پزشکی خود به خود برطرف می‌شوند.

 

هاری

هاری یک بیماری ویروسی و کشنده است که سیستم عصبی را درگیر می کند. این ویروس عمدتاً از طریق گاز گرفتن حیوانات آلوده منتشر می شود. صاحبان سگ باید سگ های خود را در برابر هاری واکسینه کنند. واکسن هاری لازم است تا به طور منظم و با توجه به مدت زمان درج شده روی واکسن تکرار شود.

نحوه انتشار: این عارضه از طریق تماس با بزاق حیوان مبتلا به هاری پس از ایجاد خراش یا گاز گرفتن توسط آن، منتقل می شود.

چه کسانی در معرض خطر هستند: تمام افراد بخصوص کسانی که با حیوانات وحشی تماس دارند می توانند  به این بیماری مبتلا شوند. 

علائم سگ هار :

• تغییر رفتار ناگهانی
• فلج پیشرونده
• بی قراری
• نفس نفس زدن
• تغییر صدا
• کم اشتهایی
• حمله کردن به حیوانات یا انسان ها

متاسفانه حیوانات مبتلا به هاری معمولاً در عرض چند روز پس از شروع علائم، می میرند.

علائم در افراد: علائم هاری در افراد معمولاً ظرف چند روز تا چند ماه ظاهر می شوند. پس از شروع علائم، دیگر برای درمان دیر است. بنابراین اگر توسط سگ یا حیوان دیگری گاز گرفته شده اید، باید بلافاصله زخم را بشویید و فوراً به پزشک مراجعه کنید.

 

توصیه‌هایی برای نگهداری سگ در خانه از نظر پزشکی

1- در ابتدا بعد از خرید سگ، به دامپزشک مراجعه کنید تا سگتان را از نظر ابتلا به عفونت های انگلی و ویروسی معاینه و در صورت نیاز درمان کند.

2- بعد از دست زدن به سگ، ظروف غذا و آب و لوازمش یا تماس با بزاق یا مدفوع حیوان حتی اگر از کیسه استفاده می کنید، دست هایتان با آب و صابون بشویید. اگر آب و صابون در دسترستان نیست، می توانید از یک ضد عفونی کننده دست که حداقل 60 درصد الکل دارد استفاده کنید.

3- همیشه مدفوع سگ را بلافاصله با کیسه مناسب بر دارید. مخصوصاً در محیطی که کودکان بازی می کنند.

4- مانع گازگرفتگی توسط سگتان شوید.

5- به کودکان بیاموزید تا چگونه با حیوانات رفتار کنند.

 

اقدامات بعد از گاز گرفتگی سگ:

حتی اگر زخم عمیق یا جدی به نظر نرسد باز هم می تواند باعث انتقال انگل ها یا سایر بیماری ها شود. توصیه می شود بلافاصله بعد از گاز گرفتگی، زخم را به خوبی با آب و صابون بشویید، کرم آنتی بیوتیک بزنید، زخم را با یک باند تمیز بپوشانید و به یک مرکز درمانی مراجعه کنید.